Soms vraag ik me af, is dit het nou?
Het is zo koud en stil hier zonder jou.

Ik voel een pijnlijke leegte van jou aanwezigheid, die leegte voel ik op elk moment.
Het is raar dat je er nu nooit meer bent.

De pijn zal in de toekomst niet te omschrijven zijn.. zonder jou leven doet altijd pijn!

Het maakt niet uit wanneer, de liefde en pijn in m'n hart doet zo'n zeer!

Ik had je nog zoveel willen vragen en zeggen, maar nu is het te laat en met mijn verdriet en gevoelens weet ik geen raad.

Ik denk nu heel erg veel na wat mijn leven nu is.. over geluk, pijn, verdriet en alles wat ik van mijn vader mis.

Door jou heb ik nu op t leven een andere kijk.. veel dingen zijn opeens niet meer zo belangrijk.

Ik zou zo graag nog eens je stem horen die me zegt dat ik het zal halen, maar alleen al voor jou zal ik niet falen!

Al doet het nu zo'n pijn, ik hou de toekomst in m'n hoofd.
Dat ik op een dag gelukkig kan zijn.. als je er maar in gelooft!

Ik heb de kracht om verder te gaan, want ik ben een deel van jou.
Je bent en blijft mijn vader waar ik heel veel van hou!